Terry Pratchett - W północ się odzieję

Sen o mroku, czyli Tiffany Obolała mierzy się z cieniem starożytnego zła

"W północ się odzieję" to nie jest kolejna bajka o cukierkowych wróżkach i magicznych różdżkach. To zanurzenie w surowym świecie Terry'ego Pratchetta, gdzie magia to nie zabawa, a ciężka praca, często brudna i niewdzięczna. Tiffany Obolała, młoda adeptka czarostwa, zna to doskonale. Zamiast lewitować i czarować, bandażuje skaleczenia, leczy choroby i pomaga mieszkańcom Kredy. Ma na głowie więcej trosk niż zaklęć, a snu pozbawia ją nie tylko ciężka praca, ale i rosnące w sercu przeczucie.
Coś się budzi w zakamarkach świata. Coś mrocznego i pradawnego, zbudowanego z nienawiści i zapomnianych krzywd. To echo starożytnego zła, które w snach i legendach przybiera postać przerażających, okrutnych czarownic. Tiffany, wspierana przez lojalnych, choć nie zawsze rozgarniętych Nac Mac Feeglów - sześciocalowych, kochających whisky wojowników - musi stawić czoła nie tylko zewnętrznemu zagrożeniu, ale i własnym demonom. Musi zmierzyć się z cieniem, który pada na Kredę, ale i z tym, który czai się w jej wnętrzu.
"W północ się odzieję" to opowieść o dorastaniu i odpowiedzialności, o magii tkwiącej w zwykłych ludziach i o tym, że czasem najtrudniejsza walka to ta, którą toczymy sami ze sobą. To Pratchettowski humor przeplatający się z mrokiem, prostota stylu z głębią przekazu. To książka, która zostaje z czytelnikiem na długo po przewróceniu ostatniej strony. Terry Pratchett, mistrz satyry i niezapomnianych bohaterów, po raz kolejny udowadnia, że fantastyka to nie tylko eskapizm, ale i zwierciadło, w którym możemy przejrzeć się sami.