Thomas Bernhard - Chłód. Izolacja

"Chłód. Izolacja" Thomasa Bernharda to nie tyle książka, co literacki krzyk duszy uwięzionej w pułapce egzystencji. To trzecia część autobiograficznego pięcioksięgu, w której autor z chirurgiczną precyzją rozbiera na czynniki pierwsze swoje dzieciństwo i młodość. Nie znajdziemy tu jednak nostalgicznych wspomnień, lecz bezlitosny rachunek krzywd zadanych przez opresyjne systemy: rodzinę, szkołę, społeczeństwo. Bernhard z zimną furią obnaża hipokryzję, konformizm i obojętność, które niczym lodowaty wiatr przenikają każdy aspekt ludzkiej egzystencji. "Chłód. Izolacja" to również hołd dla samotności, jedynego schronienia przed wszechogarniającym złem, ale i przekleństwo rzucone jej w twarz, gdyż izolacja, choć może być tarczą, jest również więzieniem. Bernhard, mistrz wiwisekcji, nie oszczędza nikogo, a już najmniej siebie, tworząc obraz człowieka udręczonego przez świat i samego siebie. Thomas Bernhard - austriacki pisarz, mistrz demaskowania społecznej hipokryzji i bezlitosny krytyk własnego narodu.