Thomas Bernhard - Suterena. Wyzwolenie

Duszna atmosfera Salzburga tuż po wojnie. Miasto dusi się nie tylko gruzami przeszłości, ale i duszną hipokryzją mieszczaństwa, zakłamującym rzeczywistość za fasadą pozorów. Wśród tej atmosfery porusza się młody, zbuntowany chłopak, alter ego samego Bernharda. Gimnazjalne ławy go uwierają, dusza pragnie ucieczki, autentyczności, wyzwolenia od wszechobecnego fałszu. Gdzie szukać ratunku? Paradoksalnie, schodzi do sutereny społecznego marginesu. Wśród biedaków, wykolejeńców, ludzi naznaczyonych przez los odnajduje prawdziwe życie - brutalne, pozbawione złudzeń, ale jednocześnie szczere i pozbawione hipokryzji. "Suterena. Wyzwolenie" to nie tylko fragment literackiej autobiografii Bernharda, to przede wszystkim manifest buntu młodego człowieka przeciwko światu fałszu i zakłamania. To krzyk rozpaczy i wołanie o autyentyczność, o życie w prawdzie, nawet jeśli ta prawda bywa bolesna. Bernhard w swojej charakterystycznej manierze, językiem ostrym jak brzytwa, obnaża hipokryzję społeczeństwa, ukazując jednocześnie tragizm ludzkiej egzystencji. "Suterena. Wyzwolenie" to książka niewygodna, prowokująca do refleksji nad własnym miejscem w społeczeństwie, nad ceną, jaką przychodzi nam płacić za konformizm.
Thomas Bernhard - mistrz pióra, bezkompromisowy obserwator ludzkiej natury, którego dzieła do dziś pozostają aktualne, zmuszając do zadawania niewygodnych pytań.