Vladimir Nabokov - Rozpacz

Rozpacz: Współczesne memento mori

"Rozpacz" Nabokova to nie tylko książka, to wręcz doświadczenie. Wciąga czytelnika w labirynt umysłu Hermanna, fabrykanta czekolady, który pragnie zostać artystą. Jego pragnienie rozpaczliwie szuka ujścia, a w Pradze, w cieniu otaczającego go tłumu, Herman odnajduje swój sobowtór. Wtedy właśnie rodzi się w jego głowie makabryczny pomysł: zbrodnia doskonała, dzieło sztuki, która pozwoli mu odnaleźć uznanie. Zamorduje włóczęgę, przebierze go w swoje ubrania i zniknie. Idea idealnego alibi wydaje się niemal perfekcyjna. Hermann realizuje swój plan, ale po kilku dniach z przerażeniem odkrywa, że jego "dzieło sztuki" zostało zignorowane. Świat nie dostrzega geniuszu jego "pomysłu". W jego umyśle rodzi się rozpacz - rozpacz z powodu niezrozumienia, rozpacz z powodu niepowodzenia. Nieoczekiwana reakcja świata na jego "dzieło" staje się gorzkim memento mori. Ucieka, rozpaczliwie szukając sensu, który, jak się okazuje, od dawna mu umyka. Nabokov z mistrzowską precyzją kreśli portret szaleńca, który nie dostrzega własnego szaleństwa, a granica między rzeczywistością a jego wizją zaciera się w miarę jak czytelnik zanurza się w jego rozpaczliwą psychologiczną podróż. To opowieść o obsesji, o pożądaniach, o niezdolności do akceptacji rzeczywistości, a przede wszystkim o nieuniknionym upadku przed obliczem własnej szaleńczej ambicji. Vladimir Nabokov, mistrz słowa, tworzy obraz tragiczny i hipnotyzujący, który pozostaje w pamięci długo po tym, jak zamkniemy ostatnią stronę książki.