Witold Jabłoński - Fryne hetera

Taniec na krawędzi: Fryne i zmierzch helleńskiego słońca

Wyobraź sobie świat skąpany w złocie zachodzącego słońca. To Hellada u kresu swej świetności, wciąż olśniewająca, ale już naznaczona cieniem przemijania. W tym świecie, gdzie wino płynie strumieniami, a filozoficzne dysputy przeplatają się z miłosnymi uniesieniami, rozkwita Fryne – hetera, której uroda stała się legendą. Witold Jabłoński, mistrz snucia opowieści o dawnych czasach, w swej powieści "Fryne hetera" przenosi nas do Aten, serca starożytnej Grecji. Nie jest to jednak zwykła podróż w przeszłość, lecz fascynujące studium kobiecej wolności w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Fryne nie jest bowiem jedynie piękną kurtyzaną. To kobieta niezależna, inteligentna i świadoma swej wartości. Potrafi poruszać się po salonach politycznych z gracją równą tej, jaką prezentuje w sypialni. Jej życie to taniec na krawędzi – między uwielbieniem a potępieniem, namiętnością a rozpaczą. Jabłoński z wirtuozerią maluje portret epoki, w której seks nie był tematem tabu, a piękno ludzkiego ciała otaczano kultem. Widzimy Fryne pozbawioną zahamowań, dumną ze swej kobiecości, ale i doświadczoną przez los. Staje się ona symbolem nie tylko zmysłowości, ale i kruchości ludzkiego szczęścia. Jej historia splata się z losami wielkich tego świata. Jest muzą artystów, kochanką polityków, przyjaciółką filozofów. W jej ramionach szukają ukojenia i inspiracji. To ona, naga i dumna, staje przed sądem oskarżona o bezbożność, by ostatecznie zostać uniewinnioną dzięki argumentacji, która do dziś budzi emocje. "Fryne hetera" to jednak nie tylko opowieść o pięknej kobiecie. To również obraz społeczeństwa pełnego sprzeczności, w którym wolność jednostki ściera się z bezwzględnością prawa, a upadek obyczajów zwiastuje nadchodzący koniec. Witold Jabłoński – twórca niezapomnianego cyklu o Witelonie – po raz kolejny udowadnia, że potrafi tchnąć życie w karty historii, tworząc powieść zarazem porywającą i skłaniającą do refleksji.