Witold Zalewski - Broń; Ranny w lesie

Broń; Ranny w lesie - Witold Zalewski: Dwa opowiadania o wojnie, które poruszają duszę.

"Broń", wydana w 1949 roku, to powieść, która wciąga czytelnika w wir skomplikowanych wydarzeń wojennych. W okupowanej Polsce, wśród zróżnicowanych grupa konspiracyjnych, toczy się walka o zdobycie broni. Głównym celem jest skryty w gospodarstwie chłopskiego składzik pełen karabinów, granatów i amunicji. Witold Zalewski z wirtuozerską precyzją przedstawia obraz wsi pod okupacją. Na jego kartach, w jednym tyglu, topią się różne postawy: patriotyzm i egoizm, morale wojenna i niepewność jutrzejszego dnia. Bataliony Chłopskie, AK, grupowania prawicowe i lewicowe partyzantki – wszyscy walczą o swój ideał, często bez względów na ofiarę, a decyzje o udziale w tym konflikcie opierają się na przypadku. "Ranny w lesie", wydany w 1962 roku, to opowieść pełna napięcia i dramatyzmu. Młody podchorąży Koral otrzymuje niebezpieczne zadanie: dostarczenie rannych do zaprzysiężonego lekarza w wsi. Wśród rannych jest Wieniewa, kurier z centrali, osoba o kluczowym znaczeniu. Podchorąży Koral i jego oddział muszą przeprawić się przez niemiecką obławę, ukrywając się w leśnej kryjówce. Pojawia się niepewność, czy dotrą do celu. Mottem książki są słowa Conrada: "Wrażenie to było oczywiście przelotne, jak promień światła, który wprawdzie nie może trwać długo, lecz nie pozostawia za sobą ciemności". Tak jak ten nikły promień światła w sosnowym zagajniku, tak i partizantom przyświeca jedna myśl: wykonać prawie niewykonalne zadanie. Dojdą z rannymi, lub zginą. Witold Zalewski, autor "Broni" i "Rannego w lesie", z wyjątkową wrażliwością i dokładnością opisuje traumatyczne przeżycia wojny i pokazuje ich tragiczny wpływ na życie ludzi.