Wojciech Żmudziński SJ - Narkomani i Chrystus

Za lasem śmietnik, czyli podróż w głąb uzależnienia z księdzem-hipisem

Wyobraź sobie naiwne marzenie dziecka: za lasem musi być koniec świata! Ale las się kończy, a za nim... kolejny las. I tak w kółko, aż w końcu, po długiej, wyczerpującej wędrówce, oczom wędrowca ukazuje się nie koniec, a rozczarowująca prawda – wielkie, miejskie śmietnisko. Ta pozornie prosta historia, opowiedziana przez Annę Zygadlewicz w recenzji książki "Narkomani i Chrystus", staje się metaforą życiowej drogi jej autora, Wojciecha Żmudzińskiego SJ. Ten kapłan, zanim odnalazł swoje powołanie w służbie najbardziej zagubionym, sam musiał zmierzyć się z mrokiem własnego "śmietniska". Jego ścieżka wiodła przez bunt młodzieńczego hipisa, uzależnienie od narkotyków, aż po brudne zaułki świata przestępczego i życiowych rozbitków. "Narkomani i Chrystus" to nie jest jednak kolejna biografia duchownego. To raczej surowe, pozbawione moralizatorstwa świadectwo, spisane z autentycznym, niemal dokumentalnym zacięciem. Żmudziński nie ocenia, nie poucza – on po prostu opowiada, z pozycji kogoś, kto sam przeszedł przez piekło uzależnienia i odnalazł w nim Chrystusa. To właśnie ta autentyczność, to "bycie jednym z nich", nadaje książce wyjątkowego charakteru i czyni ją tak poruszającą lekturą. Wojciech Żmudziński SJ, znany ze swojej pracy duszpasterskiej wśród osób uzależnionych, udowadnia, że nawet pośród "śmieci" można odnaleźć nadzieję i drogę do odkupienia.