Zbigniew Raszewski - Raptularz. Tom I

"Raptularz. Tom I" Zbigniewa Raszewskiego - Spojrzenie zza kulis teatru życia

"Raptularz. Tom I" to nie tylko dziennik, to intymna rozmowa z samym sobą, podsłuchana przez czytelnika. Zbigniew Raszewski, wybitny polski teatrolog, w latach 1965-1969, z niebywałą wnikliwością i szczerością, notuje na kartach swojego dziennika refleksje o sztuce, polityce, a przede wszystkim o ludziach. Odkrywa przed nami kulisy teatru życia, gdzie role odgrywają zarówno wybitni twórcy, jak i zwykli ludzie. W labiryncie zapisków odnajdujemy echa burzliwych wydarzeń politycznych, które wstrząsają Polską. Marzec '68, z jego antysemicką naganą i atmosferą opresji, rzuca długi cień na życie intelektualistów. Raszewski nie pozostaje obojętny, jego notatki stają się głosem sprzeciwu wobec systemu, który dławi wolność słowa i myśli. Jednak "Raptularz" to nie tylko kronika politycznych zmagań. To przede wszystkim zapis fascynacji sztuką, teatrem, literaturą. Z kart dziennika wyłania się portret erudyty o szerokich horyzontach, dla którego sztuka jest przestrzenią wolności, miejscem poszukiwania prawdy i sensu. Raszewski z pasją opisuje spektakle, analizuje interpretacje, dzieli się swoimi przemyśleniami na temat kondycji polskiego teatru. Nie unika przy tym krytyki, ale zawsze jest ona podszyta szacunkiem do twórców i chęcią zrozumienia ich wizji. "Raptularz" to także opowieść o przyjaźni, miłości, codziennych troskach i radościach. Zbigniew Raszewski z czułością portretuje swoich bliskich, przyjaciół, studentów. Jego dziennik staje się zwierciadłem, w którym odbijają się relacje międzyludzkie, pełne ciepła, humoru, ale i niepozbawione trudnych chwil. Pierwszy tom "Raptularza" to wciągająca lektura, która pozwala nam zbliżyć się do świata wybitnego intelektualisty i spojrzeć na rzeczywistość jego oczami. To fascynująca podróż w czasie, która odsłania przed nami kulisy życia kulturalnego i społecznego Polski lat 60. Zbigniew Raszewski, uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich teatrologów XX wieku, pozostawił po sobie bogaty dorobek naukowy, który do dziś inspiruje kolejne pokolenia badaczy teatru.