Zygmunt Kałużyński - Diabelskie zwierciadło

Diabelskie zwierciadło - Zygmunt Kałużyński: Przegląd rzeczywistości, ostry i gorzki

"Diabelskie zwierciadło" to nie tylko tytuł książki Zygmunta Kałużyńskiego, ale także metafora samej rzeczywistości, w której autor odnajduje zarówno piękno, jak i brzydotę, dobro i zło. Zbiór jego publicystyki z połowy lat 80. XX wieku to ostry komentarz do realiów tamtych czasów, z perspektywy człowieka świadomego swoich obserwacji i gotowego na krytykę, niezależnie od tego, czy dotyczy ona Polski, czy świata. Kałużyński, z charakterystyczną dla siebie przenikliwością, analizuje "polski ferment", zagłębia się w "sprawy ostateczne" wojennego doświadczenia, by następnie przejść do "osobliwości kina radzieckiego" i "Europie, lecz nie na Zachodzie". W rozdziale "Niemcy" bada relacje polsko-niemieckie, a w "kinie rozrywkowym" odnajduje refleksje o kulturze masowej. Każdy z tych tematów jest rozważany z perspektywy krytyka, który nie boi się stawiać pytań, kwestionować i rozwijać złożone dyskusje. "Diabelskie zwierciadło" to zbiór artykułów i esejów, które ukazują Kałużyńskiego jako publicystę wszechstronnego, zdolnego do pisania zarówno o wydarzeniach politycznych, jak i o kulturze popularnej, o moralności i o "obyczajach". Zawsze jednak zachowuje swój charakterystyczny styl - ostry, krytyczny, ale i pełen humoru i ironii. Zygmunt Kałużyński był nie tylko utalentowanym publicystą, ale również pisarzem, scenarzystą i krytykiem filmowym. Jego niezależny głos i inteligencja pozostawiły trwały ślad w polskiej kulturze.