Zygmunt Mycielski - Niby-dziennik

Zanurzenie w świecie "Niby-dziennika" Zygmunta Mycielskiego

W otchłani czasu, niczym perła ukryta w szkatułce pełnej wspomnień, spoczywa "Niby-dziennik" Zygmunta Mycielskiego. To nie jest zwykła kronika wydarzeń, ani szczegółowy rejestr dat i spotkań. To raczej zbiór impresji, refleksji, obserwacji i przemyśleń artysty wrażliwego na piękno, a zarazem przenikliwie komentującego otaczającą rzeczywistość. Już sama nazwa, podszyta nutką ironii i dystansu, zdradza charakter zapisków. "Niby-dziennik", bo choć osadzony w ramach czasowych (obejmuje lata 1969-1981), wymyka się sztywnym regułom gatunku. To raczej eseistyka ubrana w formę dziennika, gdzie daty stanowią jedynie punkty odniesienia dla rozważań o życiu, sztuce, świecie. Zanurzając się w lekturze, przenosimy się do świata kontrastującego z dzisiejszą rzeczywistością. Świata, który jawi się jako oaza spokoju, refleksji, a zarazem wyrafinowania i elegancji. To świat arystokraty ducha, jakim bez wątpienia był Zygmunt Mycielski, ale i artysty o szerokich horyzontach, ciekawego świata i ludzi. W "Niby-dzienniku" odnajdziemy echa dyskusji o sztuce, przemyślenia o muzyce (której Mycielski był przecież znawcą i twórcą), ale także obserwacje życia codziennego, anegdoty, portrety znajomych i przyjaciół. Wszystko to naszkicowane lekkim piórem, z właściwą autorowi erudycją i błyskotliwością. "Niby-dziennik" to zaproszenie do świata, który przeminął, ale który wciąż może inspirować i skłaniać do refleksji. To lektura dla tych, którzy cenią sobie piękno języka, subtelność obserwacji i ponadczasowość pewnych wartości. To podróż w głąb wrażliwości artysty, który w swoich zapiskach uchwycił cząstkę minionej epoki, a zarazem pozostawił ślad własnej, niebanalnej osobowości. Zygmunt Mycielski, kompozytor, publicysta muzyczny i erudyta, zapisał się na kartach historii polskiej kultury przede wszystkim jako twórca awangardowej muzyki.