Zygmunt Pinkowski - Od kapłaństwa do ateizmu. Wspomnienia byłego księdza.

Z cienia sutanny: Zygmunt Pinkowski i jego "Od kapłaństwa do ateizmu"

Wyobraź sobie, że od dziecka wtłacza się w ciebie marzenie, powołanie, wręcz przeznaczenie – kapłaństwo. Wyobraź sobie, że wkraczasz na tę ścieżkę, ale gdzieś po drodze twoja wiara, fundament wszystkiego, rozpada się w pył. Zostajesz z pustką w sercu, stojąc na progu życia, które miało wyglądać zupełnie inaczej. To właśnie przeżył Zygmunt Pinkowski, autor wstrząsającej autobiografii "Od kapłaństwa do ateizmu". Ta książka to nie tylko zapis jednostkowej drogi od wiary do niewiary. To intymne studium rozpadu fundamentów, na których zbudowane było całe życie. Pinkowski, wychowany w gorliwej katolickiej rodzinie, od najmłodszych lat chłonął religijną atmosferę. Wstąpienie do seminarium w 1950 roku wydawało się naturalną koleją rzeczy. Jednak w murach uczelni, zamiast umocnienia, odnalazł zwątpienie. Jego przypadek nie jest odosobniony, ale rzadko kto zdobywa się na tak szczerą i bolesną publiczną spowiedź. Pinkowski opisuje narastający konflikt wewnętrzny, który towarzyszył mu podczas święceń kapłańskich. Przyjął je, choć wiary już w nim nie było, kierując się miłością do rodziców, dla których porzucenie powołania byłoby ciosem. Dwa i pół roku spędzone "w sutannie" tylko utwierdziły go w przekonaniu o niemożności życia w kłamstwie. Rezygnacja z kapłaństwa w 1958 roku stała się początkiem nowego etapu – poszukiwania własnej drogi i odbudowywania życia na nowo założonej rodzinie. "Od kapłaństwa do ateizmu" to dokument epoki, ale i ponadczasowa opowieść o poszukiwaniu prawdy, nawet jeśli jej odkrycie oznacza konieczność zburzenia dotychczasowego świata. To lektura skłaniająca do refleksji nad istotą wiary, siłą przekonań i ceną, jaką czasem trzeba zapłacić za bycie wiernym sobie. Zygmunt Pinkowski, po latach spędzonych na Śląsku, gdzie ukończył ekonomię i pracował na kierowniczych stanowiskach w branży budowlanej, powrócił do przeżyć z młodości w tej poruszającej książce.