Zygmunt Zonik - Anus belli

Anus belli, czyli świadectwo agonii w drodze

„Anus belli” to wstrząsające studium agonii milionów ludzi, którzy stali się ofiarami nie tylko nazistowskich obozów koncentracyjnych, ale i ostatnich miesięcy II wojny światowej. Zygmunt Zonik, sam uczestnik jednego z marszów śmierci, dokumentuje zbrodnie popełnione na więźniach ewakuowanych z obozów. To właśnie oni, elita ruchu oporu pięćdziesięciu narodów, stali się dla hitlerowców „odbytnicą wojny” – anus belli.

Autor z chirurgiczną precyzją opisuje mechanizm zagłady wprawiony w ruch przez formację SS. Ewakuacja obozów, zamiast szansy na ocalenie, stała się dla więźniów drogą przez mękę. Zagonieni do pociągów, na barki i statki, pozbawieni jedzenia i wody, umierali z głodu, chorób, wycieńczenia. Ci, którzy nie nadążali za kolumnami śmierci, byli mordowani.

Zonik obnaża hipokryzję słów Hitlera, który twierdził, że żaden więzień nie przeżyje upadku III Rzeszy. Ewakuacja obozów nie miała na celu ratowania życia więźniów, ale zacierania śladów zbrodni. Była ostatnim aktem ludobójstwa, przeprowadzonym z zimną krwią i bezwzględnością.

„Anus belli” to nie tylko dokument zbrodni, ale i hołd złożony ofiarom. To świadectwo odwagi i woli przetrwania, ale i przestroga przed barbarzyństwem, które może powrócić w każdej chwili.

Zygmunt Zonik, więzień obozu koncentracyjnego, poświęcił swoje życie dokumentowaniu zbrodni nazistowskich i walce o pamięć o ich ofiarach.